Palmiarnia Poznańska to placówka botaniczna i zabytek kultury istniejący od 1911 roku. Jest jednym z symboli miasta, przenosi odwiedzjących w egzotyczne światy i zachwyca pięknem jakie oferuje nam natura. Po wielu latach od ostatniej gruntownej modernizacji, obiekt wymaga kolejnej odnowy.
Palmiarnia Poznańska, ul. Matejki 18, 60-767 Poznań
Palmiarnia jako zabytek kultury
Powierzchnia obiektu zajmuje prawie 5,5 tys. m kw. Ogród, wraz z parkiem Wilsona, wpisany jest w zabytkowy układ urbanistyczny Łazarza, więc Palmiarnia znalazła się w rejestrze zabytków. Dlatego właśnie rozwiązania w zakresie obszaru zabudowy czy zagospodarowania terenu, konsultowane są z biurem Miejskiego Konserwatora Zabytków.
Obiekt ogrodniczy Palmiarni Poznańskiej posiada 10 pawilonów odpowiadających różnym strefom klimatycznym, a w nich 1100 gatunków roślin egzotycznych. Najdłużej rosnącą rośliną w zbiorach jest oliwka europejska posadzona w międzywojniu, sagowiec australijski natomiast, liczący ok. 400 lat jest z nich najstarszy. Od 15 lat Palmiarnia funkcjonuje jako Ogród Botaniczny, co umożliwia wykorzystywanie jej kolekcji zarówno do prezentacji, jak i do działalności naukowej oraz dydaktycznej.
Najważniejsze założenia projektu
Cele, które wyznaczono w tym przedsięwzięciu to wymiana oszklenia wszystkich pawilonów, co dostarczy roślinom więcej światła. Postawienie na nowo budynku akwarium – turyści będą mogli podziwiać duże, egzotyczne ryby. W planach jest także przebudowa budynku administracyjnego, zaplecza, kawiarni, jak i stworzenie ścieżki prowadzącej na taras widokowy – dzięki niej, zwiedzający będą podziwiać roślinność z wysokości.
Klimatyzowane gabloty pojawią się w celu stworzenia szczególnych warunków dla wymagających roślin. W planach jest również odświeżenie zieleni wokół Palmiarni. Należy dostosować obiekt do nowo wprowadzonych przepisów, standardów i technologii.
Planowane ukończenie prac
Pod koniec 2028 roku planowane jest ponowne udostępnienie części odnowionych pawilonów, a koniec prac na rok 2030.
